اصلاح طالبان علیه اصلاح‌طلبی؟

 |  نوشته شده توسط : علی بهرامی، رییس حزب اعتدال و توسعه کرمان

وقتی از اصلاحات صحبت می‌کنیم از چه صحبت می‌کنیم؟ چه چیز قرار است اصلاح شود؟ شیوه‌های مدیریتی، نگاه اقتصادی، تاکتیک‌ها، افرادی که بر صندلی تکیه می‌دهند یا نگرش  بنیادی به سیاست و قدرت؟ امروز اصولگرا و اصلاح‌طلب سخن از لزوم نگاه علمی به اقتصاد و مدیریت دارند. اگر مناظره تندروترین اصولگرا با روشن‌بین‌ترین اصلاح‌طلب را مقایسه کنیم تفاوت ساختاری در آنچه به تکنیک مربوط می‌شود نمی‌یابیم. هر دو تقریباً پذیرفته‌اند که برای بهبود وضعیت شهرهایمان، رونق تولید، ایجاد اشتغال، کاهش فاصله طبقاتی و… از تجربیات علمی دنیا استفاده نمود و اتفاقاً چه‌بسا در دوره‌ای که در آن هستیم اصولگرایان بیشتر بر آن تأکید دارند اما می‌دانیم این‌ها دوای درد جامعه در حال ازهم‌گسیختگی ما نیست. در واقع آنچه یک افراطی و یک اصلاح‌طلب را از هم متمایز می‌کند پذیرش دیگری است. اعتقاد به تکثر است، در سهیم کردن و شنیدن صدای همه‌ی مردم و اقشار در قدرت است، در حفظ اخلاق، پایبندی بر عهد و پیمان است و الا هیچ فرقی بین یک نفر که در صف اصلاح‌طلبی قرار دارد و یک اصولگرا نیست و نمی‌تواند باشد.

بسیاری از کسانی که امروز اصلاح‌طلب رسمی نامیده می‌شوند پس از بعضی نزاع‌هایی که در قدرت در گرفت و رانده شدن از بلوک قدرت از سر ناچاری به اردوی اصلاحات پناه آوردند.کسانی که شاید اگر خیمه قدرتشان حفظ شده بود امروز یک تمامیت‌خواه تمام و کمال بودند. این موضوع در شهر ما کرمان شاید جلوه و خاطره‌ای عمیق داشته باشد. به‌خصوص یادآوری دورانی که هیچ انتقادی تحمل نمی‌شد و مدیریت هزارتویی بر استان ما سیطره داشت. باید تغییرات را به فال نیک گرفت و از آدم‌ها برای تغییر در نگرش و پرداخت هزینه برای آزادی بیان و رفتن به سمت دموکراسی و تکثر سپاس‌گزار بود اما نباید از این موضوع غفلت کرد که روح تمامیت‌خواهی ممکن است در زمینه و زمان مناسب دوباره طغیان کند و میل به تسلط با لعاب تکثر سیطره پیدا نماید که اگر چنین شود خسارتش بسیار بیشتر از تسلط کسانی است که رک و راست حرف از تمرکز و تک‌صدایی می‌زنند چرا که مردم و به‌خصوص جوانان  را به‌شدت نسبت به هر حرکت و هر سخن بدبین کرده و عدم اعتماد عمیقی را ایجاد می‌کند.

شورای شهر کرمان بی‌شک کعبه آمال افرادی که به فردایی بهتر می‌اندیشند نیست. نگاهی به دوره‌های گذشته نشان می‌دهد اتفاقاً بسیاری از شخصیت‌های درجه یک مایل به حضور در آن نبوده و نیستند اما این کارزار محکی ست برای راستی آزمایی و جدایی اصلاح طالبان از اصلاح‌طلب‌ها. آن‌ها که به تکثر، گفتگو، پذیرش دیگری و از آن بالاتر بر ماندن بر سر عهد و پیمان و اخلاقیات اعتقاد دارند و آن‌ها که خوی دیکتاتوری در روح و روانشان زبانه می‌کشد. نگران اما امیدواریم، امیدوار به اینکه اصلاح‌طلب‌ها پیروز این میدان باشند چه در این شورای گذرا انتخاب شوند چه نه.

 

به اشتراک بگذارید :



مطالب مرتبط >