فریاد پیرامون هستیم

 |  نوشته شده توسط : نکیسا خدیشی

روزنامه «پیام‌ما» زمانی به هزارمین شماره خود رسید که در سراسر ایران توزیع می‌شود. این درحالی است که تغییرات عمیقی در حوزه رسانه رخ داده است. سرعت انتشار اخبار بالا رفته و اطلاعات در کوتاه‌ترین زمان ممکن از قاره‌ها عبور کرده و به مخاطبین خود می‌رسد. در این میان کار برای رسانه‌های سنتی سخت‌تر شده است. از این رو به نظر می‌رسد که رسانه‌های جمعی در کنار استفاده از فضای مجازی باید به سمت تخصصی‌تر شدن بروند.
روزنامه‌ «پیام‌ما» از زمان شروع توزیع سراسری در کشور سعی کرده تا «پیام پیرامون باشد». پیرامونی که علیرغم گسترش فضای رسانه‌ای سهم کمتری در انبوه اخبار مرکز داشته است. به عقیده نگارنده این اتفاق شاید ناخواسته اما مداوم سبب شده تا شاهد گسست مرکز-پیرامون در سالیان سال باشیم. گسستی که شاهد مثال آن را می توان در جمله معروف «بچه‌ی تهران و شهرستان» در بعد فرهنگ عامیانه یافت.
این گسست مرکز- پیرامون در همه حوزه‌های اجتماعی، سیاسی، رفاهی،ورزشی، هنری، فرهنگی و … قابل مشاهد است.
در انتشار اخبار «پیام‌ما» با بضاعت کم خود تلاش‌ می‌کند تا فرصت دیده شدن به رویدادهای شاید به لحاظ ملی با دربرگیری پایین را به اخبار استانها بدهد. رویدادهایی که همیشه در حجم اخبار تولید شده در مرکز هیچ‌گاه به صفحه اول رسانه‌ها جریان رسمی ‌نیامده‌اند و در خوشبینانه ترین حالت آن‌هم در سالهای کنونی به لطف اشاعه فضای مجازی در رسانه‌های غیررسمی دیده شده‌اند.
اگر هم روزی به صفحه اول رسانه‌ سراسری راه پیدا کرده‌اند پای فاجعه‌ای در میان بوده. یا اتوبوس‌شان از دره سقوط کرده و یا بلایای طبیعی آنها را به تیتر اول برده است.
«پیام‌ما» وام‌دار هیچ حزب و گروه نبوده و با تلاش تعدادی از جوانان شهرستانی! پا در مسیری سخت و دشوار گذاشته است تا صدای پیرامون در دل پایتخت تصمیم‌گیری‌ها باشد.
در این راه و به منظور کاهش گسست پایتخت-شهرستان بر این باور هستیم که ارزش‌های خبری الزاما آنچه که در آکادمی‌های روزنامه‌نگاری تدریس می‌شوند، نیستند و چه بسا تاکید بر دربرگیری، شهرت، بزرگی و … پیرامون توسعه نیافته امروزی را پدید آورده است.
از این رو «پیام‌ما» با اولویت قراردادن محیط زیست و میراث فرهنگی از خشک‌شدن تالاب های کوچک و بزرگ، تخریب بناهای میراثی واقع در دور افتاده‌ترین نقاط ایران، از تحصیل جاماندن کودکان سیستانی و هرمزگانی،گزارش روزگار مردم زیر خط فقر، تا حقوق از دست رفته کارگران را به اخبار منتشر شده توسط وزرا و وکلا ترجیح می‌دهد.
امید که در این راه روزنامه‌نگاران شریف و مدیران دلسوز هم‌میهن نیز بازویی برایمان شوند تا پیوندی باشیم برای آنچه که کوتاه کردن فاصله ناجوانمردانه میان مرکزنشینان و حاشیه‌نشینان است.

ادامه می‌دهیم به آرزوی رسیدن به روزهای خوبی که همه‌ی تصمیم‌ها از بالا به پایین نبوده و سهم پیرامون در رسانه‌ها تنها به دلیل ارزش خبری بزرگی حوادث و استثناء بودن یک فاجعه نباشد.

به اشتراک بگذارید :



مطالب مرتبط >