چرا به آقای روحانی رای می‌دهم؟ به احیاء بیمار فرصت بدهیم

 |  نوشته شده توسط : نکیسا خدیشی

در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستانی، بیماران یک تخت به خصوص در حدود ساعت ۱۱ صبح روزهای یکشنبه جان می‌سپردند و این موضوع ربطی به نوع بیماری و شدت و ضعف مرض آنان نداشت. این مساله باعث شگفتی پزشکان آن بخش شده بود به طوری که بعضی آن را با مسایل ماورای طبیعی و بعضی دیگر با خرافات و ارواح و اجنه و موارد دیگر در ارتباط می‌دانستند. کسی قادر به حل مساله نبود که چرا بیمار آن تخت درست در ساعت ۱۱ صبح روزهای یکشنبه می‌میرد. به همین دلیل گروهی از پزشکان متخصص برای بررسی موضوع تشکیل جلسه دادند و پس از ساعت‌ها بحث و تبادل نظر بالاخره تصمیم بر این شد که در اولین یکشنبه ماه، چند دقیقه قبل از ساعت ۱۱ در محل مذکور برای مشاهده این پدیده عجیب و غریب حاضر شوند. در محل و ساعت موعود، بعضی کتاب آسمانی در دست گرفته و در حال دعا بودند، بعضی دوربین فیلمبرداری با خود آورده و … دو دقیقه به ساعت ۱۱ مانده بود که نیروی خدماتی که به صورت پاره وقت روزهای یکشنبه برای کار به بیمارستان می‌آمد وارد اتاق شد. دوشاخه برق دستگاه حفظ حیات (Life support system) را از پریز برق درآورد و دوشاخه جاروبرقی خود را به پریز زد و مشغول کار شد!
حکایت کشور ما در هشت سالی که عنان آن در اختیار دولت مهرورز قرار گرفته بود تا همچون رابین‌هود دزدها را بگیرد و به مردم معرفی کند بی‌شباهت به بیمارستان داستان بالا نیست. نیروی خدماتی بیمارستان تنها به کارکرد جاروبرقی فکر می‌کرد و چه بسا نیت شری در سر نداشت. اما بدون در نظر گرفتن اینکه با کشیدن هر دوشاخه از پریز برق جان انسانی را با خطر مواجه می‌کند. در هشت سال ۸۴ تا ۹۲ دوشاخه‌های زیادی را با بی‌تدبیری از پریز کشید. سازمان برنامه‌ریزی و بودجه را تعطیل کرد تا قدرت برنامه‌ریزی برای کشور از ریل خود خارج شود و پس از آن، با تکیه بر برنامه‌های عوام‌فریبانه و غیر کارشناسانه‌ای همچون مسکن مهر و توزیع یارانه، نظم اقتصادی کشور را دچار آسیب ساخت.
اظهارات نسنجیده‌ی رییس‌جمهور وقت، در کنار هیجانات عوام‌فریبانه او جهت جلب توجه عوام، پرونده ایران را تا میز شورای امنیت پیش برد و قطعنامه‌هایی که رییس وقت دولت آنها را ورق پاره می‌خواند باعث تورم افسار گسیخته، کاهش ارزش ملی پول، بی‌اعتباری پاسپورت ایرانی و در نهایت تحریم‌های ظالمانه هسته‌ای شد.
از سال ۹۲ اما در سایه‌ی تدبیر متخصصان و حمایت مردم بار دیگر دوشاخه امید و عقلانیت در پریز زده شده و متخصصین حاذق در حال احیاء بیماری هستند که به قیمت پوپولیسم دولتی زمین گیر شده است.
حال در پیچ تاریخی دیگری قرار گرفته‌ایم و نباید بگذاریم کار احیاء بیمار زمین بماند. ثبات به اقتصاد برگشته و در حال عبور از رکود هستیم، ایران در حال بازپس گیری جایگاه خود در نظام بین‌المللی هست و با تکیه بر توافق برجام شاهد سرمایه‌گذاری کشورهای صاحب صنعت و تکنولوژی در ایران هستیم.گردشگری در حال رشد است و قطارهای ورود توریست به استان‌های کشور نوید بخش روزگار خوشی است. پس در نیمه راهیم و به عقب بر نمی‌گردیم. مواظب کشیده شدن دوشاخه از پریز تدبیر باشیم.

به اشتراک بگذارید :



مطالب مرتبط >