معاون صنایعدستی اداره کل میراث فرهنگی استان؛
صنایعدستی کرمان در پیوند با فناوری؛ گامی برای عبور از بازارهای سنتی
معاون صنایعدستی اداره کل میراث فرهنگی استان کرمان با تأکید بر لزوم گذار از بازارهای سنتی به اقتصاد دیجیتال، تصریح کرد که عناوین جهانی نظیر «سیرجان، شهر جهانی گلیم» بدون بازاریابی نوین، عکاسی حرفهای و بستهبندی استاندارد، به سهم واقعی در صادرات تبدیل نخواهند شد.
به گزارش «کرماننو»، غلامرضا فرخی، معاون صنایعدستی اداره کل میراث فرهنگی استان کرمان با اشاره به پیشینه کهن و تنوع بینظیر دستبافتههای کرمان، تأکید کرد که مشکل اصلی امروز هنرمندان این حوزه، کمبود مهارت یا مواد اولیه نیست، بلکه خلأ «بازاریابی، تبلیغات و دسترسی به بازار هدف» بزرگترین مانع در مسیر توسعه است.
فرخی اظهار داشت: «صنایعدستی و خصوصاً گلیم امروز بدون بازاریابی دیجیتال، عکاسی حرفهای، مدیریت ارتباط با مشتری و بستهبندی نوین نمیتواند سهم واقعی خود را از بازارهای نوظهور کسب کند.»
گذار از تسهیلات مقطعی به زنجیره کامل اشتغال پایدار
معاون صنایعدستی میراث فرهنگی کرمان با بیان اینکه رویکرد مدیریتی از حمایتهای مقطعی به سمت ایجاد اقتصاد پایدار تغییر یافته است، افزود: «این راهبرد شامل زنجیرهای کامل از جمله آموزش استاندارد، بیمه هنرمندان، اعطای تسهیلات کارگاهی و خرید تضمینی است تا دست واسطهها در چرخه فروش کوتاه شود.»
به گفته وی، این ادارهکل با برگزاری دورههای کاربردی فروش آنلاین و قیمتگذاری، در حال ایجاد ویترین دیجیتال برای هنرمندان است تا دسترسی به بازارهای داخلی و صادراتی هموارتر شود.
تبدیل «عناوین جهانی» به «صادرات واقعی»
فرخی با اشاره به اینکه صرف حضور در نمایشگاههای بینالمللی برای موفقیت کافی نیست، استراتژی ورود به بازارهای جهانی را بر پایه «برند منطقهای»، «شناسنامه معتبر»، «روایتگری فرهنگی» و «استاندارد کیفی» دانست.
وی در خصوص «سیرجان، شهر جهانی گلیم» گفت: «این عنوان، یک سرمایه و اهرم بینالمللی آماده است تا زمینه حضور فعال هنرمندان در نمایشگاههای تخصصی دنیا فراهم شود. برای تثبیت ارزش افزوده، باید با ثبت نشان جغرافیایی و صدور گواهی اصالت، میان اثر هنری اصیل و کالای ماشینی ارزانقیمت مرز شفافی ایجاد کنیم.»
معاون صنایعدستی اداره کل میراث فرهنگی استان کرمان تأکید کرد: «فناوریهای نوین تهدید نیستند؛ بلکه ورود آنها به بخشهای جانبی زنجیره ارزش نظیر کنترل کیفیت، بستهبندی و مستندسازی یک ضرورت برای بقاست، اما قلب تپنده هنر یعنی دستان بافنده و اصالت سنتی، بدون تغییر باقی خواهد ماند.»