در گفتوگوی «کرمان نو» با حمید نادرینسب مدیر مجتمع مس سرچشمه رفسنجان مطرح شد
توسعه مناطق معدنی بدون همراهی مردم کامل نمیشود
مدیر مجتمع مس سرچشمه رفسنجان با تأکید بر ضرورت پایداری تولید، همافزایی مجتمعهای چهارگانه شرکت ملی مس و توجه به مسئولیتهای اجتماعی میگوید صنعت و جامعه باید برای توسعه متوازن مناطق معدنی همزبان شوند.
حمید نادرینسب، مدیر مجتمع مس سرچشمه رفسنجان، مسیر حرفهای خود را از کارشناسی طراحی تأسیسات آغاز کرده و پس از حضور در بخشهای مختلف عملیاتی، تعمیراتی، مهندسی و مدیریتی، مسئولیت این مجتمع را بر عهده گرفته است. او تجربه پلهبهپله در ساختار مجتمع را عاملی میداند که مدیر را با واقعیت میدان تولید و نیروی انسانی پیوند میدهد. او در این گفتوگو، از جایگاه مجتمع مس سرچشمه در اقتصاد و صنعت کشور، تلاش مجموعه برای جلوگیری از توقف تولید در روزهای دشوار، نقش مدیریت میدانی، ضرورت همافزایی مجتمعهای چهارگانه شرکت ملی مس و مسئولیت این صنعت در قبال رفسنجان، پاریز و مناطق پیرامونی سخن میگوید.
مسیر شما از تحصیل تا ورود به مجتمع مس سرچشمه چگونه شکل گرفت؟
من متولد سال ۱۳۵۶ و زاده کرمان هستم. از همان سالهای مدرسه، درس خواندن برایم فقط یک وظیفه نبود؛ نوعی عهد بود. دیپلم ریاضیفیزیک را با معدل ۱۹.۵ گرفتم و سپس در دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی تهران، مهندسی مکانیک خواندم. دوره کارشناسی ارشد را نیز در همین رشته در دانشگاه باهنر گذراندم.
آنچه از دانشگاه برایم باقی ماند، فقط فرمول و درس نبود؛ بلکه نگاهی دقیق و مسئلهمحور بود که بعدها در میدان صنعت، بارها کارآمدی خود را نشان داد.
چه زمانی وارد مجتمع مس سرچشمه رفسنجان شدید و فعالیت خود را از کجا آغاز کردید؟
از ۲۴سالگی، پس از شرکت در آزمون و مصاحبه، وارد مجتمع مس سرچشمه رفسنجان شدم. کارم را بهعنوان کارشناس طراحی تأسیسات در امور مهندسی آغاز کردم.
سرچشمه از همان روزهای نخست به انسان میآموزد که طراحی، نقطه آغاز سرنوشت یک خط تولید است. تصمیمی که امروز روی کاغذ گرفته میشود، فردا در کارگاه، معدن و کارخانه پاسخ خود را نشان میدهد. در اینجا هیچچیز شوخیبردار نیست.
مسیر مسئولیتهای شما در مجتمع چگونه ادامه یافت؟
پس از بخش طراحی، وارد امور لیچینگ شدم و مسئولیت تعمیرات را بر عهده گرفتم. سپس بهترتیب، سرپرست، رئیس و مدیر شدم. در ادامه، مسئولیت معاونت مهندسی و توسعه به من سپرده شد و در نهایت توفیق پیدا کردم مدیریت مجتمع مس سرچشمه رفسنجان را بر عهده بگیرم.
این مسیر پلهبهپله یک حسن بزرگ داشت؛ انسان را از جنس میدان میکند. در چنین مسیری، تصمیمها نه فقط از پشت میز، بلکه با شناخت واقعی از کار و نیروهای انسانی گرفته میشود.
اهمیت مجتمع مس سرچشمه رفسنجان را چگونه ارزیابی میکنید؟
مجتمع مس سرچشمه رفسنجان فقط یک واحد صنعتی بزرگ نیست؛ سرچشمه یک ستون است که بخش مهمی از اقتصاد و صنعت کشور به آن تکیه دارد. اشتغال، زنجیره صنایع پاییندستی، ارزآوری و ادامه فعالیت بسیاری از کسبوکارها، به پایداری تولید در این مجتمع گره خورده است.
به همین دلیل، تولید در مجتمع مس سرچشمه رفسنجان فقط عدد و نمودار نیست؛ پای اعتبار، امنیت اقتصادی و امید یک منطقه و حتی یک کشور در میان است.
البته باید یادآوری کرد که سرچشمه یکی از چهار مجتمع شرکت ملی مس است و وظیفه تکتک ماست که با تلاش ویژه خود، به همافزایی این مجتمعهای چهارگانه و در نهایت، شرکت ملی مس و ایران عزیز کمک کنیم.
این نگاه در روزهای سخت اخیر چگونه خود را نشان داد؟
در روزهای «سه جنگ تحمیلی دشمن صهیونی ـ آمریکایی»، فشارها سنگین و شرایط دشوار بود. همه ارکان شرکت ملی مس دستبهدست هم دادند تا حتی یک دقیقه تولید متوقف نشود.
این فقط یک موفقیت عملیاتی نبود؛ یک پیام بود: هنگامی که پای منافع ملی در میان باشد، این مجموعه میتواند بایستد. این ایستادگی از دل همدلی بیرون آمد؛ از اپراتورها، تعمیرکاران و کارگران خط تولید تا بخشهای ایمنی، بهرهبرداری، مهندسی و پشتیبانی و همچنین مدیران صف و ستاد مجتمع مس سرچشمه رفسنجان.
در اینجا لازم میدانم از همدلی و همراهی مسئولان استانی و محلی رفسنجان نیز بهطور ویژه قدردانی کنم.
نقش مدیرعامل شرکت ملی مس را در عبور از این مقطع چگونه دیدید؟
لازم میدانم بهطور مشخص از مدیرعامل محترم یاد کنم. در همان روزهای سخت جنگ، ایشان با حضور میدانی در مجتمعهای شرکت ملی مس، از نزدیک مجموعه را راهبری میکردند و تصمیمها را در میدان میگرفتند.
به نظر من، دکتر مصطفی فیض بهمعنای واقعی، سردار سنگر اقتصادی است. حضور میدانی تماموقت ایشان در مجتمعهای شرکت ملی مس و پیگیری مستقیم امور، به مجموعه آرامش میداد و اعتماد ایجاد میکرد که حتی زیر خطر بمباران و تهاجم همهجانبه دشمن نیز میتوان دقیق و منظم کار کرد.
مسئولیتهای اجتماعی در کنار تولید چه جایگاهی دارد؟
تولید زمانی ارزش کامل پیدا میکند که در کنار آن، مسئولیت اجتماعی نیز بهدرستی دیده شود. ما با رفسنجان، پاریز و شهرهای اطراف فقط همسایه نیستیم؛ سرنوشت مشترک داریم.
بعضی شهرها بهدلیل همجواری و اثرپذیری مستقیم، بار بیشتری از تبعات فعالیت صنعتی را تحمل میکنند و طبیعی است که باید سهم بیشتری نیز از توجه و رسیدگی داشته باشند. توسعه متوازن مناطق معدنی یک شعار نیست؛ یک ضرورت است و مجتمع مس سرچشمه رفسنجان در این مسیر مسئولیتی جدی دارد.
برای تحقق این نگاه، چه عواملی ضروری است؟
تولید و توسعه در مجتمع مس سرچشمه رفسنجان بدون همراهی مدیران استانی، مسئولان محلی رفسنجان و همچنین اعتماد و همراهی مردم، کامل نمیشود.
صنعت و جامعه باید همزبان شوند. هرجا این همزبانی شکل بگیرد، هم کارها درستتر پیش میرود و هم دلها به یکدیگر نزدیکتر میشود.
پیوند شخصی شما با رفسنجان چه تأثیری بر نگاه مدیریتیتان دارد؟
برای من، مجتمع مس سرچشمه رفسنجان بهمعنای مسئولیت سنگین تولید است و رفسنجان، خانهای است که بخش مهمی از زندگی و هویتم در آن شکل گرفته است.
بیش از ۲۰ سال است که در رفسنجان زندگی کردهام، همسرم رفسنجانی است و فرزندم نیز در همین شهر متولد شده است. خودم را از رفسنجان جدا نمیدانم و نسبت به آینده این شهر و منطقه، تعهدی قلبی دارم.
در پایان چه سخنی با همکاران و مسئولان دارید؟
امیدوارم با همت همه همکاران، همراهی مسئولان استان و شهرستان و هدایت مدیران ارشد شرکت ملی صنایع مس ایران، هم تولید را پایدارتر کنیم و هم سهمی واقعی در رشد و آینده بهتر رفسنجان، استان کرمان و کشور عزیزمان داشته باشیم.
ضمن قدردانی ویژه از جناب آقای دکتر مصطفی فیض، مدیرعامل محترم شرکت ملی صنایع مس ایران، لازم میدانم از همه مدیران اسبق مجتمع، بازنشستگان عزیزی که پایههای این بنای سترگ را با تلاش جهادگونه خود بنا نهادند و همچنین مدیران ارشد شرکت ملی صنایع مس ایران صمیمانه تشکر کنم؛ تلاشگرانی که با نگاه راهبردی، حمایت مستمر و تصمیمهای بهموقع، مسیر حرکت مجموعه را هموار کردند و در روزهای دشوار در کنار خط تولید ایستادند.
اما تشکر اصلی من، تشکری است که از دل برمیآید و حق آن نیز بیش از این سخنان است؛ تشکر ویژه از همه کارگران زحمتکش و شریف مجتمع مس سرچشمه رفسنجان. این عزیزان ستون واقعی تولید هستند و با غیرت، تخصص و خستگیناپذیری، چراغ تولید را روشن نگه میدارند.
اگر بخواهم صادقانه بگویم، دست تکتک این عزیزان را میبوسم؛ زیرا بخش بزرگی از افتخار و ایستادگی مجتمع مس سرچشمه رفسنجان، بر شانههای همین انسانهای بیادعا بنا شده است.