کرمان، آغوشی امن در روزهای طوفان

نکیسا خدیشی – مدیرمسئول

در روزهایی که آسمان برخی از استان‌های میهن‌مان ناآرام است و صدای هشدار و دلهره از مرزها و شهرها به گوش می‌رسد، استان کرمان یک بار دیگر معنای اصیل «همدلی» و «مهمان‌نوازی» را روایت می‌کند.

خوشبختانه در این جنگ، کرمان تاکنون از گزند تجاوز مستقیم در امان مانده است. اما این امنیت و آرامش، باعث نمی‌شود ما نسبت به رنج دیگر هموطنانمان بی‌خیال و بی‌تفاوت باشیم. وظیفه انسانی و تاریخی ما در این استان پهناور، تبدیل شدن به «پناهگاهی امن» برای کسانی است که ناچار شده‌اند خانه و کاشانه خود را ترک کنند.

یادمان نمی‌رود در جنگ ۱۲ روزه، وقتی بسیاری از مردم مناطق مرزی در اضطراب و ناامنی به سر می‌بردند، ابتکار انسانی و به‌موقع مرحوم «رضا بهرامی»، رییس فقید جامعه هتل‌داران استان، جلو‌‌ه‌ای از مسئولیت‌پذیری اجتماعی را رقم زد. اعلامیه «نیم‌بها شدن اقامت در هتل‌ها و اقامتگاه‌های بومگردی استان کرمان» برای مهمانان جنگ‌زده، فراتر از یک تصمیم صنفی، یک پیام بزرگ بود؛ پیام اینکه کرمان در غم و رنج هموطن «شریک» است.

برای ما در «کرمان‌نو»، غرورآفرین است که آن پست ساده اما پرمعنا در صفحه‌مان، در یک شبکه اجتماعی با بیش از یک و نیم میلیون بازدید، تبدیل به صدای رسای این همدلی شد. این آمار نشان داد که مردم ما، چقدر تشنه دیدن صحنه‌های زیبای همبستگی و قدردان حرکت‌های از دل برآمده هستند.

امروز نیز اگرچه بار دیگر پایگاه‌های ما مورد هجوم قرار گرفته، اما باز وظیفه ما روشن است. کرمان می‌تواند پناهگاهی امن برای آوارگان جنگ باشد. نیازی به تجربه تجاوز نظامی نیست تا بیدار شویم؛ کرمانی‌بودن یعنی به وقت خطر، سفره‌ات را بی‌منت برای دیگری باز کنی.

باشد که همچون همیشه، صدای صلح و انسانیت از کرمان، بلندتر از صدای بمب و توپ باشد.