شامگاه ۲۳ دیماه ۱۴۰۴ خبر مرگ ناگهانی مهدی ثانی پیشکسوت تئاتر کرمان به علت سانحه تصادف در جاده کوهپایه همه را در بهت و شوک فروبرد. انگار در این شرایط آشفته کسی توقع و انتظار این داغ بزرگ را برای تئاتر کرمان نداشت. در همین خصوص با یدالله آقاعباسی دیگر پیشکسوت و بزرگ تئاتر کرمان به گفتگو نشستیم.
یدالله اقاعباسی بازیگر و کارگردان سرشناس تئاتر کرمان در ابتدای مصاحبه ضمن تسلیت این داغ، با لحنی سرشار از غم و حزن گفت: از زمانی خبر مرگ را دریافت کردهام بسیار شوک زده و ناراحتم و نحوه مرگ نیز این غم را دوچندان کرده است.
او با اشاره اینکه ثانی معلم بود ادامه داد: ثانی همچنان سرشار شوروشوق زندگی بود و همه از نبود این معلم تئاتر کرمان در بهت و شوک هستیم.
اقاعباسی گفت: آشناییام با ثانی به حدود ۶۰ سال یعنی زمانی که او در خانه پدریاش در چهارسوق کهنه زندگی میکرد برمیگردد. آشنایی ابتدایی من با خانواده ثانی از طریق برادر بزرگتر مهدی ثانی، محمدعلی ثانی که شاعر است میسر شد.
او ادامه داد: ثانی شاگرد محمد نوابزاده بود که خوشبختانه همچنان ایشان در قید حیات است. لقب پدر تئاتر کرمان را هم استاد نوابزاده به مهدی ثانی داده است.
آقاعباسی گفت: ثانی را بر صحنه تئاتر زمانی که دبیرستانی بودم در نمایش خشم نادر به کارگردانی محمد نوابزاده دیدم. بدون شک نمایش خشم نادر نقطه عطفی در تئاتر کرمان است به دلیل اینکه بسیاری از بزرگان تئاتر کرمان از این نمایش به هنر کرمان معرفی شدند.
آقاعباسی با اشاره به گروه تئاتر کاخ جوانان گفت: در آخرین دوره این گروه مهدی ثانی و مسعود خالقی سردمدار بودند و در جشنواره کاخ جوانان در سال ۵۱ نمایش تاول به نویسندگی مهدی ثانی و به نمایندگی از کاخ کرمان بسیار درخشان بود.
او ضمن اشاره به اینکه مهدی ثانی کارمند اداره ثبتاحوال بود گفت: بعد از انقلاب نیز مهدی ثانی در گروهی زیر نظر جهاد دانشگاهی فعالیت کرد و در کنار استادانی مانند کهن، زندهیاد ارمز و دژاکام قرار گرفت. با تأسیس انجمن نمایش نیز مهدی ثانی در اولین دوره رئیس انجمن نمایش کرمان شد.
اقاعباسی ضمن اشاره به دوستیاش با مهدی ثانی گفت: در زمانی دوستی بسیار نزدیکی داشتیم و کارهای مشترک موفقی مثل خانه بارانی و چوب دستان ورزیل را به صحنه بردیم.
اقاعباسی ادامه داد: ثانی قبل از انقلاب، برشت را بسیار دوست داشت و آثارش را بهصورت جدی تحلیل میکرد. او شیفته مولانا و مضمون عشق در آثار شعرای بزرگ بود. همچنین تداعی این عشق برایش تئاتر بود و خود را عاشقانه وقف تئاتر کرمان کرد. ضمناً یکی از ویژگیهای بارز ثانی این بود که حافظه بسیار خوبی داشت و از اشعار بهموقع و مناسب استفاده میکرد.
او با تأکید بر اینکه مهدی ثانی به واسطه شخصیت، لحن و ظاهر مؤدبانه و خاصش مورداحترام همگان بود گفت: همیشه مستقیماً با تماشاچی ارتباط میگرفت و این ویژگیهای هنری و شخصیتی این هنرمند فرهیخته بود.
آقاعباسی با بیان اینکه ثانی هنرمندی باسواد و اهل مطالعه بود گفت: ویژگی بارز هنری او استفاده از فرهنگ بومی و محلی کرمان در آثارش بود. ثانی به لهجه و فرهنگ کرمان افتخار میکرد و همواره سعی داشت که لهجه کرمانی را در اصیلترین حالت ممکن معرفی کرده و از دام لودگی و تمسخر برهاند.
او گفت: از دید من دو اثر تاول و توتوم از بهترین کارهای مهدی ثانی بودند و برای همیشه در تاریخ تئاتر کرمان جاودانه باقی خواهند ماند.